Czas urlopów.
Urlop wypoczynkowy należy się pracownikowi niezależnie od tego, czy jest on zatrudniony na czas nieokreślony, określony czy okres próbny. Z urlopu wypoczynkowego pracownik nie może zrezygnować.
Nie może też żądać wypłaty pieniędzy w zamian za urlop. Urlop należy wykorzystać, a pracodawca, corocznie, musi zapewnić pracownikowi możliwość odpoczynku. Na ogół, pracodawca udziela urlopów wypoczynkowych zgodnie z wcześniej sporządzonym planem. Dzięki temu, łatwiej pracodawcy zorganizować pracę w sezonie urlopowym i zapewnić zastępstwa za odpoczywających pracowników. W grafiku urlopów wypoczynkowych zaplanowanych na cały rok, nie umieszcza się urlopów na żądanie. W roku kalendarzowym każdy pracownik ma prawo do czterech dni urlopu na żądanie, który może wykorzystać w dowolnym czasie. Obowiązany jest tylko poinformować o tym pracodawcę [ nawet w tym samym dniu, w którym chce ten urlop wykorzystać ]. W grafiku urlopów nie uwzględnia się też, urlopów wypoczynkowych dla pracownic korzystających z urlopów macierzyńskich. Pracodawca musi takim pracownicom [ na ich prośbę ] udzielić urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po zakończeniu urlopu macierzyńskiego. Jeśli pracodawca nie sporządził grafiku urlopów, to jego obowiązkiem jest uzgodnienie, z każdym pracownikiem indywidualnie, terminu odpoczynku. Długość urlopu wypoczynkowego zależy od stażu pracy i wykształcenia pracownika. Jeśli pracownik posiada staż pracy wynoszący co najmniej 10 lat, to przysługuje mu 26 dni urlopu wypoczynkowego. 20 dni urlopu dostanie pracownik o stażu krótszym niż 10 lat. Do stażu zaliczana jest praca we wszystkich firmach, w których pracownik był zatrudniony, jak również okres nauki: - 8 lat za studia wyższe, 6 lat za szkołę policealną, 5 lat za średnią szkołę techniczną, 4 lata za liceum ogólnokształcące, 3 lata za ukończenie zasadniczej szkoły zawodowej. Lata nauki w szkole nie są sumowane. Pracownikowi, dla którego dana praca jest jego pierwszą pracą, przysługuje prawo do urlopu wypoczynkowego po przepracowaniu każdego miesiąca. Jego wymiar to 1/12 urlopu należnego pracownikowi po roku pracy. Prawo do następnych urlopów, taki pracownik nabywa w każdym kolejnym roku kalendarzowym. Pracownik, aby udać się na zaplanowany wypoczynek musi złożyć do pracodawcy wniosek określający ilość dni urlopu i czas jego rozpoczęcia. Czasem, pracownik musi wskazać osobę, która zastąpi go na miejscu pracy oraz numer telefonu, który umożliwi kontakt w razie potrzeby [ w uzasadnionych, szczególnych wypadkach]. Pracownik może swój urlop wykorzystać w całości, ale może również złożyć do pracodawcy wniosek o podział swojego urlopu wypoczynkowego na części. Niezależnie od tego, w ilu częściach pracownik chce wykorzystać swój urlop, jedna z tych części powinna wynieść nie mniej niż 14 dni kalendarzowych [ włącznie z sobotami i niedzielami ]. Pracownik może również [ z ważnych przyczyn ] poprosić pracodawcę o zmianę terminu urlopu. W składanym wniosku musi wtedy podać przyczyny zmiany terminu urlopu. Pracodawcy, na ogół, pozytywnie rozpatrują takie wnioski, chyba że taka zmiana zakłóciłaby pracę danej firmy. Pracodawca może pracownika odwołać z urlopu [ nawet zagranicznego ], jeżeli obecność pracownika w zakładzie pracy jest nieodzowna. Firma [na podstawie dokumentów zebranych przez pracownika ] pokrywa wówczas koszty, jakie musiał ponieść pracownik [ bilety kolejowe, samolotowe, rachunki za paliwo itp. ]. Jeśli pracownik zachoruje w trakcie urlopu wypoczynkowego, urlop zostaje przerwany. Pracownik na zwolnieniu lekarskim musi zawiadomić swojego pracodawcę o przerwaniu urlopu. Za czas choroby pracownik otrzyma zasiłek chorobowy. Pracownik ma prawo do wyboru terminu swojego urlopu wypoczynkowego, ale w dwóch przypadkach to pracodawca ma prawo wyznaczyć termin urlopu: - jeśli pracownik ma zaległy urlop z poprzedniego roku lub z lat ubiegłych, to pracodawca ma prawo nakazać mu wykorzystanie tego urlopu w pierwszym kwartale danego roku tj. do 31 marca i pracownik musi to polecenie wykonać; - jeśli pracownik w okresie wypowiedzenia ma niewykorzystany urlop bieżący lub urlop z lat poprzednich, to pracodawca ma prawo polecić mu wykorzystanie tego urlopu. Jeżeli pracodawca nie chce, żeby zwolniony pracownik, który już wykorzystał należny mu urlop wypoczynkowy przychodził do zakładu pracy, to może zwolnić go z obowiązku świadczenia pracy. Wówczas, za pozostały okres wypowiedzenia pracownik otrzyma swoje zwykłe wynagrodzenie. Jeśli pracownik odchodzi z firmy nagle [ zwolniony dyscyplinarnie, odchodzi z pracy za porozumieniem stron – bez okresu wypowiedzenia ] to pracodawca za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, musi wypłacić pracownikowi ekwiwalent pieniężny. Ekwiwalent pieniężny należy się również pracownikowi: - powołanemu do służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego, które będzie dłuższe niż 3 miesiące, - wyjeżdżającemu do pracy za granicę na podstawie skierowania od obecnego pracodawcy. Pracownik może wystąpić do sądu pracy, jeśli pracodawca nie zechce wypłacić należnego mu ekwiwalentu pieniężnego. Pracownik ma prawo dopominać się wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w ciągu 3lat od daty rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę. Pracodawca ma obowiązek udzielić płatnego urlopu na poszukiwanie pracy pracownikowi, któremu wypowiedział umowę o pracę: - 2 dni robocze, gdy okres wypowiedzenia nie przekracza 1 miesiąca, - 3 dni robocze, gdy okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące. Pracownikowi przysługuje również dodatkowy urlop ze względu na szczególne okoliczności , tzw. urlop okolicznościowy. Szczególne okoliczności to : ślub pracownika, narodziny jego dziecka, pogrzeb współmałżonka pracownika lub jego dziecka, ojca matki, ojczyma lub macochy. Na te okoliczności przysługują 2 dni wolne od pracy. Do szczególnych okoliczności należą również: ślub dziecka pracownika, pogrzeb brata, siostry, teścia, teściowej, dziadka, babci pracownika, a także osoby innej pozostającej na jego utrzymaniu. W przypadku tych szczególnych okoliczności pracownikowi należy się 1 dzień wolny od pracy. Pracodawca ma także obowiązek zwolnić od pracy pracownika, który otrzymał wezwanie do prokuratury, do sądu, na policję, do sądu grodzkiego, kolegium do spraw wykroczeń.
EM
|
