Darowizna – sposób na podział majątku.

Darowiznę możemy przekazać jeszcze za życia, nie tylko osobom bliskim ale też osobom, z którymi nie wiążą nas więzy krwi. Tak więc, darowiznę możemy przekazać dowolnie wybranej przez nas osobie, ale także fundacji, kościołowi, stowarzyszeniu itp. Możemy obdarować nawet dziecko nienarodzone – otrzyma ono darowiznę kiedy się urodzi. Na ogół umowy darowizny zawierane są w rodzinie. Darczyńca może żądać, aby obdarowani zobowiązali się na piśmie u notariusza, że nie będą występować przeciwko sobie do sądu. Pozwoli to, po śmierci darczyńcy, uniknąć kłótni w rodzinie o majątek. Jeśli jako darowiznę przekazujemy nieruchomość np. mieszkanie, działkę lub rzecz, która wymaga rejestracji przy zmianie właściciela, np. samochód – musimy iść do notariusza. W kancelarii notarialnej musi stawić się darczyńca [ osoba, która daruje ] i obdarowany [osoba, która otrzymuje ]. Darczyńca i obdarowany muszą podpisać się pod aktem darowizny bo można ją przekazać za zgodą obdarowanego. Umowa spisana tylko między darczyńcą i obdarowanym będzie nieważna. Nie trzeba spisywać żadnej umowy gdy darowiznę będą stanowić rzeczy ruchome. Meble, książki, pieniądze itp. wystarczy przekazać osobie obdarowanej. Jest to tzw. darowizna rękodajna. Za spisanie aktu darowizny nieruchomości zapłacimy ok. 1 % wartości darowanej nieruchomości. Notariusz nalicza też podatek, który musi zapłacić obdarowany [ wysokość podatku nalicza się jak przy spadkach ]. Darowizna nie daje możliwości wydziedziczenia. Jeśli rodzice przekażą nieruchomość tylko jednemu z dzieci, to pozostałe [które nic nie dostaną ] będą mogły dochodzić swoich praw po śmierci rodziców. Wówczas sporna darowizna na jedno z dzieci zostanie doliczona do spadku. Jeżeli np. jest dwoje rodzeństwa, a tylko jedno otrzymało od rodziców nieruchomość, to drugie ma prawo do kwoty równej połowie wartości nieruchomości. Ten przepis obowiązuje bezterminowo. Bez znaczenia jest ile czasu upłynie między przekazaniem darowizny, a śmiercią darczyńcy. Darowizna daje możliwość zabezpieczenia interesów darczyńcy. Jeśli darczyńca przekazuje np. dom – a chce w nim dalej mieszkać – może ustanowić tzw. służebność dożywocia. Taki warunek musi być wpisany do aktu notarialnego. Dom będzie zabezpieczony przed zajęciem przez komornika gdyby obdarowany popadł w długi. Dom nie zostanie zlicytowany, a darczyńca będzie miał dach nad głową aż do śmierci. Odwołanie darowizny, już po jej przekazaniu, może być trudne. Darczyńca musi udowodnić, że obdarowany okazał się wobec niego rażąco niewdzięczny [ np. groził, znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie ]. Obdarowany, o odwołaniu darowizny zostanie powiadomiony na piśmie i wezwany do kancelarii notarialnej. Jeśli obdarowany nie stawi się, darczyńca musi wystąpić do sądu z wnioskiem o odwołanie darowizny. Odwołanie darowizny może nastąpić tylko w ciągu roku, od kiedy miało miejsce zdarzenie świadczące o takiej niewdzięczności [ albo od kiedy darczyńca się się o niej dowiedział ]. Aby to udowodnić mogą być potrzebne zeznania świadków. Odwołanie darowizny nie będzie możliwe jeśli darczyńca przebaczy obdarowanemu, co poświadczą świadkowie.